www.prkvth.nl - Verslag jeuddag 2011

Mijn dochtertje was ook al wakker, nou ja wakker, ze zat nog enigszins te slapen achter een boterham en beker drinken. “Mama, mag ik nu al mijn nieuwe shirt aan?” Alle deelnemers van de jeugddag kregen een shirt met daarop het logo van de K.V.T.H. Zij had deze natuurlijk al mogen passen en bewonderen en kon niet wachten om het te mogen dragen. Toch moet ze nog even geduld hebben en wachten tot we daar zijn en ook de andere kinderen hun shirt krijgen uitgereikt.

Om half zeven zijn we dan eindelijk vertrokken. Nog een aantal kilometers ben ik aan het bedenken of ik toch echt niets vergeten ben. Maar gisteren heb ik wel een keer of drie mijn lijstje gecheckt en ik bedenk dat alle belangrijke zaken in de wagen en/of trailer zitten. Onderweg neem ik voor mezelf nog even de zaken door die we bij aankomst direct even moeten regelen. Secretariaat inrichten, uitzetten van de laatste dranghekken voor de diverse onderdelen van vandaag en zo komen er nog wat meerdere zaken voorbij.

Zo'n 20 km voor Lunteren gaat mijn telefoon, het is Marieke “waar zit jij? Ik moet nog ongeveer 10 km”. Vicky is er al bijna en Marjolein rijdt met de paarden niet zover achter mij krijg ik te horen. Mooi, dan we zijn allemaal tijdig in Lunteren.

Daar aangekomen hebben we even rondgekeken. De mensen van de Nieuwe Heuvel hebben het terrein al tot in de puntjes verzorgd. Geweldig! Daar hoeven we niet zoveel meer aan te doen. Gauw naar binnen waar de eerste deelnemers en vrijwilligers al staan te genieten van een heerlijk kopje koffie of thee. Snel even wat mensen gedag zeggen en daarna weer over tot de dingen die nog moeten gebeuren. De taken onderling hadden we vooraf natuurlijk al besproken en het liep als een trein. Ieder van ons viertjes wist wat haar te doen stond en al snel konden we met de briefing beginnen. Eerst de vrijwilligers, ze kregen een pakketje aan formulieren uitgereikt en deze werden samen even doorgenomen. Ieder wist op deze manier wat er van hem of haar verwacht werd vandaag. Daarna de deelnemertjes, alle kinderen/jongeren waren inmiddels gekleed in het nieuwe shirt. Een leuke kleurrijke groep. Ieder groepje werd naar hun dagbegeleiders gebracht en de dag kon beginnen.

Buiten lopen we met zijn viertjes even rond, kijken elkaar aan hadden alle vier iets van "oke" dat gaat goed komen. Zo her en der hebben nog wat kleine dingen met de dagbegeleiders doorgesproken. En we moesten nog wat spullen klaarzetten voor het verdere verloop van de dag.

Als eerste maar eens even gaan kijken bij het onderdeel "Pimp your pony" dit is voor de allerkleinste van de dag. Zo ongeveer 4 tot 6 jaar waren deze deelnemertjes. Ze mochten bij dit onderdeel een haflinger geheel naar eigen inzicht en creativiteit opschilderen en versieren met elastiekjes, speldjes en ga zo maar door. Hierover kan ik eigenlijk maar een ding zeggen, GEWELDIG! Op en onder de haflinger werd er naar hartenlust geschilderd. Je kon van de gezichtjes aflezen dat ze met volle teugen genoten. En niet alleen zij, maar ook de mensen die stonden te kijken vonden het geweldig. Hier doen we het voor!

Daarnaast was het onderdeel toiletteren. Een haflinger met veulen en een trekpaard waren beschikbaar gesteld voor dit onderdeel. De deelnemers kregen van de vrijwilligers de uitleg wat er allemaal bij komt kijken om je paard zo optimaal mogelijk te presenteren. Ze hoefde natuurlijk niet alleen te luisteren ze mochten het natuurlijk ook zelf eens proberen. Het invlechten van een trekpaard blijkt dan toch nog niet zo eenvoudig als het er uitziet. Maar je kon al snel zien dat ze na een paar keer proberen er toch de slag van te pakken kregen.

Na drie kwartier werd er gewisseld van onderdeel. Alle deelnemers gingen verder naar het volgende onderdeel. Zo ging ik ook even bij het volgende onderdeel kijken. Dat was "In the picture", hier mochten ze met een trekpaard of haflinger op de foto. Fotograaf Ton van der Weerden zag ik op een afstand al languit in het gras liggen om op allerlei manieren de mooiste foto's te kunnen maken.

De foto’s zijn inmiddels via de site van de PR te bezichtigen. En we kunnen spreken van heuse fotomodellen binnen de club, en dat geldt niet alleen voor de deelnemertjes, maar ook voor de paarden.

Uit al deze foto’s gaan we de 12 mooiste kiezen waar we in de loop van het jaar een kalender van gaan uitbrengen, welke natuurlijk te bestellen zal zijn.

Gauw weer verder naar het volgende onderdeel. Aandachtig werd er geluisterd naar de uitleg over het "voorbrengen" want het is tenslotte niet alleen maar een rondje wandelen en rennen. Ik hoorde al een van de kinderen zeggen "zo nu mag ik het op de volgende keuring zelf doen", super toch. Ook de vrijwilligers van dit onderdeel verdienen een pluim.

Snel weer even verder, na dit blokje van drie kwartier volgt er nog een en dan dient de middagpauze zich al aan. Binnen even een check betreffende de lunchpakketjes. Eigenlijk overbodig want ook hier hebben de mensen van de Nieuwe Heuvel hun uiterste best gedaan. In de kantine was het andere groepje met kleinste deelnemertjes druk in de weer met het kleuren en maken van buttons. Maar goed dat we er zoveel hadden, jeetje wat kunnen kinderen productief zijn. Nog even voor de pauze snel naar buiten.
We moesten het spoorzoeker onderdeel nog klaarzetten. Ook dit doen we als vier dames gezamenlijk, met de nodige lol natuurlijk. Want ook wij van de organisatie hebben deze dag genoten. Bij dit onderdeel mochten de kinderen o.a. koekhappen en spijkerpoepen.

Maar dit moest natuurlijk even uitgeprobeerd worden. We konden het gewoonweg niet laten. Dit zag ook Bob Schouten, onze andere fotograaf. En hij heeft dit op de gevoelige plaat vastgelegd.

Dan blijkt het al tijd voor de middagpauze. Een ieder krijgt zijn of haar lunchpakket uitgereikt en kan even op adem komen en de accu weer opladen voor de namiddag.

Zo, na een uurtje gaan we de dag weer hervatten. Iedereen gaat alweer enthousiast naar buiten en we gaan beginnen aan de laatste twee onderdelen voordat de dag alweer zachtjes ten einde loopt. Ik ga even kijken bij het onderdeel longeren. De deelnemers krijgen een uitgebreide uitleg over het hoe en waarom men longeerd. Erg leerzaam was dit voor vele en sommige zeiden al "als ik thuis kom ga ik het direct uitproberen", dat is toch wel een van de doelstellingen van de dag. Dat de jeugd wat opsteekt en dat ze verder kunnen om hun hobby te optimaliseren.

Dit geldt ook zeker voor het onderdeel exterieur beoordelen. We hadden twee juryleden bereid gevonden om deze dag hun kennis over te dragen op de jeugd. Voor sommige deelnemertjes misschien nog wat moeilijk, maar toch kon je de interesse aflezen van de gezichten. Vooral de wat oudere deelnemers gingen helemaal op in dit onderdeel. Wie weet zien de een of de ander over een aantal jaren terug tijdens een jurycursus. Dat zou toch wel helemaal geweldig zijn.

Nog even spreken we met zijn viertjes de laatste dingen door. Na het laatste blok komt er nog een show met daarin ook weer diverse onderdelen. O ja en de verloting van de Nintendo DS niet te vergeten. Ik had gaandeweg de dag al een paar keer de vraag gekregen wanneer we dit bekend gingen maken. Maar voor we met zijn alle naar binnen gaan en kunnen gaan genieten van de show, maken we eerst nog even een groepsfoto van alle deelnemers en vrijwilligers.

Binnen gaan we van start met de show. Als eerste zien we Suzanne Mens die een prachtige kür laat zien met een Haflingerhengst.

En niet alleen zij, maar ook Simone de Bruijn geeft met haar trekpaardmerrie een kür op niveau. Van beide een geweldige prestatie.

Je zag ook aan alle deelnemers en ouders naast de baan dat ze hier met volle teugen van genoten. Echt super. Tussen deze twee küren op muziek was er voor de kinderen de mogelijkheid om plaats te nemen op het vliegend tapijt. Dit onderdeel werd verzorgd door de heren Toon Godrie en Cees Coenen. Het vliegend tapijt is en blijft echt geweldig. De kinderen kunnen er geen genoeg van krijgen en zouden het liefste er wel tien rondjes op mee willen rijden.

Na het verloten van de Nintendo rest ons nog een onderdeel. Gregor Melsen geeft met zijn vierspan trekpaarden een clinic. Ondanks dat deze vier trekpaarden al de gehele dag hebben meegedraaid in het programma laten ze zich nog eens van hun beste kant zien. Alle krijgen van het publiek nog een groot applaus voor de shows die ze als afsluiting van deze dag gegeven hebben.

Dan was het zover, het einde van de jeugddag. De Algemeen Voorzitter van de K.V.T.H. sloot de dag af met een dankwoord naar alle deelnemers, vrijwilligers en de organisatie.

De Jeugddag K.V.T.H. 2011 is een feit. Moe maar voldaan gingen de deelnemers naar huis. Enkele vrijwilligers dronken nog even wat in de kantine en zetten daarna koers richting huis. Wij als organisatie hadden nog even de laatste dingen op te ruimen en konden tijdens dit samenzijn doorspreken wat we er zelf van vonden. We kwamen eigenlijk tot maar een conclusie....HET WAS SUPER!

Wij als PR-commissie kunnen een ieder die deze dag heeft doen slagen niet genoeg bedanken.

Uiteindelijk zo rond de klok van half zes zat ook ik weer achter het stuur van mijn auto. Van de achterbank hoor ik "mama het was kei leuk en de paardjes waar heeeellll lief" twee tellen later lag mijn dochter te slapen. Halverwege de terugreis ontvang ik een berichtje. Een vrijwilliger die nogmaals mededeelde dat het een leuke en leerzame dag was geweest.

LIEF, LEUK EN LEERZAAM, zijn de woorden die deze hele dag samenvatten. Moe maar tevreden kijk ook ik terug op deze dag. Op naar de volgende!

Names de PR-commissie,
Rianne van den Broek-Tomassen